Projects
Atelier
گروه تئاتر تازه با تکیه بر تجربیات خود دوره های آموزشی تحت عنوان «آتلیه تئاتر تازه» برای علاقمندان بازیگری، کارگردانی، نمایشنامه نویسی و طراحی صحنه، مبتنی بر ایده و خلاقیت هنرجویان برای ساختن چیزها و فضایی شدن ایده ها در دو سطح با عناوین «تمرین ساختن» و «تمرین مهارت ها» برگذار می کند.
١٢ تمرين ٨ ساعته برای ساختن از کجا شروع می کنیم؟ از انتخاب کردن مواد؟ آزمون و خطا؟ مواجه شدن با خود؟ جا به جاکردن چیزها؟ ویران کردن؟ دوباره ساختن؟ فراموش کردن؟ یا نساختن؟ به واقع ساختن امری ساده نیست اما دور ریختنی است.آیا تمرین ساختن، تمرین دورریختن نیست؟ تمرین ساختن می تواند دوریختن فضاهای آشنا، دورریختن ریتم های بدنی تجربه شده؛ دوریختن کاراکترهای خلق شده؛ یا دور ریختن تصاویر دیده شده و شاید دور ریختن خود، برای دوباره ساختن باشد
مواد لازم :مختص هنرجویانی که دوره ی نخست آتلیه تئاتر تازه را گذرانده اند. در این سطح با رویکرد «تمرین مهارت ها» به همراه تعداد مشخصی هنرجو در 12 تمرین 8 ساعته با مواد لازم افزایش مهارتها را تمرین می کنیم
مواد لازم :Members
اعضای تئاتر تازه
About us
داستان ما
ما تازه رسیده بودیم که در پلاتوهای دانشگاه به هم نگاه نکرده تآتر میان مان جاری شد. در این تازگی از هم پیشی گرفتیم. تمرین از پِی تمرین، از این پلاتو به آن پلاتو، هنوز تازه بودیم که مسؤلیت این انتخاب را در "بالاخره این زندگی مال کیه؟" تجربه کردیم (1390-1393). و سپس شمع جنگ را در "پچ پچ های پشت خط نبرد" با دستانمان خاموش کردیم (1391-1396). در "ویران" خود را بیان کردیم و آن را به گفت و گو گذاشتیم (1391) و خشونت محیط پیرامونی را در "کامنت" جست و جو کردیم نه در دیگران (1393-1394). "هملت" را درآیینه خود دیدیم و بخشی ازآن را به مطالعه گذاشتیم(1395). در "مرگ هوتن" مرگ خود را به نظاره نشستیم(1395). تکرار و حقیقت تاریخ را در پسران تماشا کردیم(1396). با چشمانی بسته از خواب، معرقی از داستانهای هوشنگ گلشیری ساختیم (1396-1397). و در "اسلو" مکان به زمان بدل شد و دیروز و فردای خود را از دست دادیم (1398). واکنون ما هنوز تازه ایم و میلی فراوان به ساختن داریم.
مانیفیست گروه تئاتر تازه
چگونه می آموزیم؟ ما چگونه تماشا می کنیم؟ ما چگونه تمرین می کنیم؟ ما چگونه خلق می کنیم؟ میان ما و شما چه فرآیندی در حال شکل گیری است؟ و صدها پرسش دیگر که با روی صحنه بردن هر نمایش و یا دیدن آن در ذهن ما شکل می گیرد. ما فکر می کنیم بهترین پاسخ، چگونگی ایجاد این «ما» می تواند باشد. تئاتر امکانی اجتماعی است و بیش از هر چیزی در فرسودگی امکان ها، می تواند امر ممکن را محقق کند به همین دلیل تئاتر تازه بدون هیچ محدودیتی تنها و تنها بر تمرین ساختن و تحقق امکان ساختن مداوم و مداوم پای می فشارد